Komunistička Kina

Piše: Borivoje Ćetković

Revolucionarni div koji je nadvisio čitavo jedno razdoblje Fidel Kastro, veliki poznavalac savremenog imperijalizma i načina borbe protiv njega, kao i objektivni kritičar progresivnih pokreta, nije imao privilegiju da upozna Mao Cedunga, niti Ho Hoši Mina. Ipak, Mao Cedungu priznaje mnogo: ima velike političke zasluge, organizator je i čovjek koji je nadahnuo i podstakao Kinesku revoluciju, jednu od velikih revolucija 20. vijeka. Čovjek s političkim i vojnim talentom koji je unaprijedio pobjedu protiv japnskog imperijalizma i protiv marionetske vlade Čan Kaj Šeka nesumnjivo je ispisao sjajne stranice istorije. Ali mu i zamjera dosta toga: u posljednjim godinama svoga života počiniio je velike političke greške koje nijesu bile demokratske, odnosno zamjerio mu je zbog ljevičarskih, bolje rečeno ekstremno ljevičarskij ideja.

Režimski mediji u Srbiji, uključujući i one koji se smatraju opozicionim, ne pominju Mao Cedunga. U brojnim navodima opisuje se drevna kineska mudrost, pominje Kneski zid, ali se Mao uporno zaobilazi i ignoriše.

Prisjetimo se i činjenice da kinesko komunističko rukovodstvo poslije pada Berlinskog zida nije napravilo greške koje su počinili Gorbačov i Jeljcin – energičnim vojnim mjerama spriječili su uvođenje neoliberalizma. Nijesu, dakle, zaboravili Mao Cedunga, kao što je to učinilo rusko državno rukovodstvo sa svojim vođama – Lenjina su prepustili zaboravu, a Staljina povremeno pomenu. Jedino je Primakov shvatio situaciju – vratio je avion iznad Atlantika na putu za Ameriku kada je čuo za NATO agresiju na SR Jugoslavju. Rusko državno rukovodstvo vjerovalo je američkom imperijalizmu – Putin je nudio Klintonu da Rusija pristupi NATO alijansi. U pokretu Nesvrstanih Kuba ima veliku ulogu vidjevši u njemu značajnu snagu u borbi protiv svjetskog imperijalizma – nije prihvatao tezu sovjetskog hegemonizma u međunarodnom radničkom pokretu. Godine 1978. na skupu Nesvrstanih u Havani, uz sve državničke počasti koje je odao jugoslovenskom predsjedniku Titu, zajedno sa Ho Ši Minom, zalagao se za antimperijalizam, ne prihvatajući sovjetsku politiku o njihovom hegemonizmu.

Prijateljstvo Komunističke Kine sa Srbijom ovakvom kakva jeste ne datira od juče – ima dublje istorijske korijene. Komunisti Kine su sa simpatijama gledali na herojsku borbu jugoslovenskih naroda predvođenih Komunističkom partijom protiv okupatora i domaćih kvislinga. Jedan od upečtljivijijih simbola prijateljstva dva naroda i borbe protiv zla, sage o herojstvu i pravdi je kultno ostvarenje "Valter brani Sarajevo" i njegov glavni protagonista Velimir Bata Živojinović ostavio je veliki utisak na Kineze, i među najgledanijima je u istoriji kineske kinematografije.

Sa druge strane, sa američkim imperijalistima nema dogovora. Voren Kristofer ostaće upamćen po neoimperijalističkm stavovima o SR Jugoslaviji. Tražio je da bespogovorno služimo njenim interesima bez obzira na to koja je partija na vlasti. Angela Merkel gradila je godnama njemačku evropsku privredu na jeftinim ruskim energentima, i sama je priznala kako je čekala priliku kada će se okrenuti protiv Rusije – vojnim bazama ugroziti njenu bezbjednost. Dogovori u Gdanjsku nijesu važili.

Jozef Stiglic, svjetski poznati ekonomista, dobitnik Nobelove nagrade za ekonomiju, profesor mnogih elitnih univerziteta, za koga je Kastro rekao da je umjereniji od njega, smatra da su SAD povele hladni rat protiv Kine i Rusje i da će ga izgubiti. Imperijalizam je iracionalan sistem, zasnovan na porobljavanju i ugnjetavanju drugih naroda i zemalja koje "odbijaju da idu" njiovim putem. To je sistem koji ne može da riješi problem društvene nejednakosti. Pokretačku snagu sistema predstavlja vojno-industrijski sistem spregnut sa finansijskim kapitalom iza kojeg stoji moćni jevrejski lobi. Ovo nije kraj devdesetih, već 2026. kada se rađa novi multipolarni svijet – bez Amerike kao svjetskog hegemona.